Archiwa tagu: leki przeciwpadaczkowe

Leki przeciwpadaczkowe a alkohol

Leki przeciwpadaczkowe a alkoholAlkohol zaburza proces wchłaniania i wydalanie wszystkich leków, również leków przeciwpadaczkowych. Dodatkowo obciąża wątrobę co może doprowadzić nawet do marskości wątroby. Alkohol może też spowodować nasilenie działań niepożądanych stosowanych leków.

W przypadku leków przeciwpadaczkowych ich łączenie z alkoholem jest szczególnie niebezpieczne.

Skutki interakcji alkoholu z lekiem zależą od ilości i częstości spożywanego alkoholu. W przypadku jednorazowego spożycia napoju alkoholowego zwiększa się dostępność (availability) leku, co oznacza wzmożenie jego działania i zwiększenie ryzyka wystąpienia objawów niepożądanych. W wyniku rywalizacji alkoholu z lekiem o enzymy uczestniczące w przemianie materii już mała dawka alkoholu hamuje jego metabolizm, wydłużając i zwiększając jego dostępność.

Długotrwałe picie aktywuje enzymy mikrosomalne metabilizujące lek. Zachowują one zwiększoną aktywność również w momencie niespożywania alkoholu. Prowadzi to do zmniejszenia dostępności substancji czynnej leku, zmniejszenia skuteczności terapii a w konsekwencji do napadu padaczkowego.

Przy terapii lekami przeciwpadaczkowymi, w szczególności tymi opartymi na kwasie walproinowym (np. Depakine) zaleca się systematyczną kontrolę parametrów wątroby i trzustki. Alkohol zwiększa hepatoksyczność (zaburzenie funkcjonowania lub uszkodzenie wątroby) kwasu walproinowego, co może doprowadzić do niewydolności bądź uszkodzenia wątroby.

oprac. I.C.

Otyłość

Czy zawsze przybiera się na wadze po lekach przeciwpadaczkowych i stabilizujących nastrój ?

OtyłośćWiększość leków przeciwpadaczkowych, stosowanych także w leczeniu choroby dwubiegunowej jako leki normotymiczne (stabilizujące nastrój), w leczeniu bólu przewlekłego i migren, wywołuje przyrost wagi chorego (np. kwas walproinowy, karbamazepina, gabapentyna, lamotrygina). Po kilku latach terapii niektórzy pacjenci donoszą o kilkunastu przybranych kilogramach!

– Do pewnego czasu kilogramów przybywało mi niewiele – pisze tajemnica17 z portalu TacyJakJa.pl – teraz zaś tyję okropnie, nie jem jakoś strasznie dużo, czy bardziej kalorycznie niż kiedyś. (..) Nie ukrywam, że to strasznie dołujące jak kolejne spodnie nie chcą się dopiąć, a rodzina krzywo patrzy, mówiąc „jedz mniej”.

Mechanizm przybierania na wadze po niektórych lekach przeciwpadaczkowych to głównie zwiększenie apetytu chorego, a nie wpływ na metabolizm.

– Same leki nie tuczą, tuczy jedzenie, które człowiek zjada z powodu zwiększonego apetytu. Ale przecież nie trzeba jeść wszystkiego, można sobie wybierać pokarmy zdrowsze i mniej tuczące – pisze prof. Łukasz Święcicki na forum TacyJakJa.pl – Trzeba pamiętać o tym, że obecnie także bardzo wiele osób zdrowych, bez depresji i nie przyjmujących leków ma poważne problemy z utrzymaniem wagi – przyczyna jest chyba oczywista – mamy dostęp do bardzo wielu smacznych i tuczących pokarmów. W stanie wojennym nijak sie nie udawało przytyć, nawet jak ktoś brał leki. Przez całe lata 80te w szpitalu byli sami szczupli pacjenci, a teraz szczupłych nie ma prawie w ogóle – owszem stosujemy inne leki, ale zaopatrzenie w sklepach też się zmieniło!

– Zgadzam się w 100%. Ja przez 27 lat biorąc różne leki na padaczkę nie przytyłam. Jestem szczupła. Teraz biorąc od 3 lat non-stop sterydy też nie tyję. Jem jednak po trochu , w małych ilościach, nigdy nie obżeram się, nawet w święta itp., zawsze jem tyle samo. – pisze chora na padaczkę Małgosia37 z forum TacyJakJa.pl.

Istnieją leki przeciwpadaczkowe (np. topiramat, zonisamid), które mogą powodować spadek wagi ciała. Mogą być one wskazane u pacjentów z nadwagą i skłonnością do tycia, o ile okażą się u danego pacjenta skuteczne w swoim podstawowym zadaniu jakim jest opanowanie danego typu napadów padaczkowych.

Celem stosowania leków przeciwpadaczkowych jest opanowanie napadów padaczkowych w epilepsji lub stabilizacja nastroju w chorobie dwubiegunowej lub opanowanie bólu neuropatycznego czy migreny. Leków tych nie bierze się, aby schudnąć lub przytyć. Dlatego jeśli podstawowy cel terapeutyczny jest osiągnięty, pacjent poinformowany o ryzyku wzrostu wagi powinien wdrożyć zdrowe nawyki żywieniowe oraz być aktywnym fizycznie (szczególnie polecane są codzienne marsze o zmiennym tempie).

Na podst.
• Forum TacyJakJa.pl
• Weight change and antiepileptic drugs: health issues and criteria for appropriate selection of an antiepileptic agent. Neurologist. 2006 May;12(3):163-7.

ciąża

Leki przeciwpadaczkowe a ciąża

ciąża Kobiety przyjmujące leki przeciwpadaczkowe muszą starannie planować zajście w ciążę i przygotować się na to wydarzenie razem ze swoim lekarzem.

Zmiana leków lub/ ich dawek jest konieczna PRZED ZAJŚCIEM W CIĄŻĘ, ponieważ działanie uszkadzające płód ma miejsce we wczesnej fazie rozwoju zarodka (w pierwszych dniach po zapłodnieniu) – o czym wiedza nie jest powszechna. Najczęstsze wady rozwojowe występujące w związku z lekami przeciwpadaczkowymi to rozszczep wargi i podniebienia, wady serca, niewielkie defekty dłoni i stóp , wady kręgosłupa. Uważa się, że ryzyko to wynosi około 6-7%, czyli jest dwu- trzykrotnie większe niż w populacji ogólnej.

Rolą lekarza jest tak dobrać leczenie przeciwpadaczkowe, aby wybrać leki i dawki dające najmniejsze ryzyko wad i nieprawidłowego rozwoju płodu, a jednocześnie najskuteczniej kontrolujące napady padaczkowe u matki.

Jeśli ciąża nie była planowana i jest rozpoznana w drugim czy trzecim miesiącu, wówczas nie jest już zalecana zmiana leczenia – pacjentka nie może dokonywać samodzielnie żadnych zmian w zakresie leczenia: nagle odstawienie leku może spowodować napady padaczkowe groźniejsze dla matki i dziecka w swych konsekwencjach niż sam lek.

Niezwykle pomocną rolę w ocenie wpływu leków przeciwpadaczkowych na ciążę, rozwój płodu i dziecka spełniają prowadzone na całym świecie rejestry kobiet w ciąży, stosujących leki przeciwpadaczkowe . Tu trzeba pamiętać, że leki przeciwpadaczkowe przyjmują nie tylko osoby z padaczką, ale także leczące się z powodu bólu przewlekłego lub schorzeń psychiatrycznych (np. choroba afektywna dwubiegunowa). Zasady, o których wspomniano powyżej – dotyczą także tych osób.

W obecnym stanie wiedzy, pomimo licznych prowadzonych badań i rejestrów nie umiemy odpowiedzieć na pytanie, który lek jest najbezpieczniejszy. Każdy lek przeciwpadaczkowy obarczony jest ryzykiem działania teratogennego.
Wiemy natomiast, że ryzyko wystąpienia wad płodu zmniejsza się, jeżeli pacjentka jest leczona jednym lekiem i jak najniższą dawką dobową. Ponadto każda kobieta planująca ciążę powinna co najmniej 3 mies. przed zajściem w ciążę przyjmować kwas foliowy. Dawka kwasu foliowego powinna być ustalona przez lekarza.

c.d. w artykule

Leki przeciwpadaczkowe a ciąża cz.II

Na podst. „ Padaczka – Proste pytania, trudne odpowiedzi” 2008 Prof. Joanna Jędrzejczak