Pierwsze sygnały padaczki u dzieci

Pierwsze sygnały świadczące o padaczce u dzieci mogą być bardzo delikatne, mieć bardzo nietypowy charakter i być trudne do określenia. Mogą pozostać niezauważone przez rodziców i opiekunów. Tymczasem w przypadku padaczki u dzieci ważne jest szybkie zdiagnozowanie i prowadzenie dziecka przez lekarza specjalistę. Padaczce może bowiem towarzyszyć wiele innych chorób, może  też być związana z niedorozwojem psychicznym.

Przedstawiamy symptomy, które nie muszą wcale świadczyć o padaczce, ale na które warto zwrócić uwagę i o których warto powiedzieć lekarzowi.

  • Drżenie ręki lub nogi, bóle brzucha i wymioty. Objawy te mogą świadczyć o drobnych uszkodzeniach mózgu.
  • Zachowania „dziwne”, powtarzające się regularnie w ciągu dnia i podobne do siebie. Mogą to być drobne automatyzmy, nagłe zatrzymywania się, upuszczanie przedmiotu z rąk. Zachowania takie trwają kilkadziesiąt sekund, powtarzać się i 20 razy dziennie, potem wszystko wraca do normy.
  • Kilkusekundowe skurcze lub szarpnięcia mięśni, szczególnie po przebudzeniu lub w trakcie snu. Mogą powtarzać się co 5-10 minut.
  • W przypadku starszych dzieci – nagłe problemy w szkole, problemy z koncentracją.  Wyłączenia –  czasowe „odpłynięcie”, całkowite wyłączenie uwagi i problemy z powrotem do rzeczywistości. Dziecko nie słyszy co się do niego mówi, po chwili zachowuje się zupełnie normalnie. Mruganie powiek, nieskoordynowane ruchy.

Takich sygnałów nie należy mylić z tikami, atakami płaczu czy łkaniem dziecka, drżeniem z zimna, spontanicznym napięciem mięśni w trakcie zasypiania, nocnymi koszmarami. Padaczka jest mylona z drgawkami gorączkowymi, napadami bezdechu, objawami refluksu żołądkowo-przełykowym. W wieku młodzieńczym z migreną i omdleniami.

źródło: http://www.e-sante.fr/epilepsie-enfant-signes-souvent-trompeurs/actualite/845#paragraphe2 http://dzieci.pl/kat,1024253,title,Padaczka-choroba-o-mylacych-objawach,wid,15274247,wiadomosc.html?smgputicaid=6166a7

Zaburzenia napadowe niepadaczkowe u dzieci
Dr n.med.Jolanta Bielicka-Cymerman

 

 

Padaczka u dzieci a ADHD

Wśród osób chorych na padaczkę zaburzenia psychiczne są częstsze niż wśród ogólnej populacji. Współistnieją z psychozami, depresją, zespołem otępiennym. Wśród dzieci chorych na padaczkę zauważamy zachowania agresywne, zaburzenia uwagi, impulsywność, zaburzenia lękowe. Szacuje się, że 14% dzieci chorych na padaczkę ma #ADHD zespół nadpobudliwości z deficytem uwagi. Niektóre źródła podają nawet 25-30%.

Dzieci chore na padaczkę są bardziej narażone na problemy z koncentracją i z zachowaniem – zarówno w domu jak i w szkole. Czasem problemy te są na tyle poważne, że zakłócają funkcjonowanie dziecka w środowisku szkolnym. Brak koncentracji, agresywność, nadpobudliwość psychoruchowa, impulsywność i pobudzenie sugeruje współwystępowanie ADHD.

O rozpoznaniu ADHD możemy mówić wtedy, gdy zachowania charakterystyczne dla zespołu nadpobudliwości występują przynajmniej w dwóch środowiskach – np. i w domu i w szkole. Muszą być na tyle silne, że uniemożliwiają dziecku normalne funkcjonowanie. Symptomy nadpobudliwości przeważnie są zauważalne u dzieci do 7 roku życia.

Stosuje się różną klasyfikację zespołu nadpobudliwości –  wyróżnia się ten z dominacją zaburzeń koncentracji, zaburzeń w sferze poznawczej; typ z dominacją nadruchliwości – częstszy u chłopców i typ mieszany – najczęściej występujący – gdzie mamy do czynienia z trzema charakterystycznymi dla ADHD zachowaniami jednocześnie – nadruchliwością, impulsywnością i zaburzeniem koncentracji uwagi.

U dzieci chorych na padaczkę najczęściej mamy do czynienia z typem ADHD związanym z zaburzeniami koncentracji uwagi – wynika to z podobieństwa zmian w aktywności mózgu, w szczególności z wyładowaniami komórek nerwowych w płacie skroniowym mózgu.  Zauważa się, że im wcześniej dochodzi do napadów padaczkowym tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia ADHD, podobną korelację widać z ilością i ciężkością napadów u dzieci. I odwrotnie – u dzieci z ADHD częściej stwierdza się nieprawidłowości w zapisie EEG, większe jest prawdopodobieństwo rozwoju padaczki.

Część leków przeciwpadaczkowych wpływa na koncentrację i problemy z uwagą u dzieci – należy bardzo uważnie obserwować skutki farmakoterapii na zachowanie dziecka i odpowiednio dostosować dawki leków. Poprawne dawkowanie leków przeciwpadaczkowych poprawia bowiem uwagę a u dorosłych łagodzi objawy ADHD. Z drugiej strony leki na ADHD mogą być z powodzeniem stosowane u dzieci chorych na padaczkę.

Źródło: bcepilepsy.com, Dre Sare Akdag „Epilepsy and ADHD”, Problemy i kryzysy psychiczne w przebiegu padaczki – Centrum Dobrej Terapii

 

 

Zaburzenia lękowe u dzieci z padaczką

212_sU dzieci chorych na padaczkę często występują różnego rodzaju zaburzenia lękowe. Najczęściej są to fobie (często dwa typy np. fobia społeczna i fobia przed pozostaniem samemu), ale także napady paniki czy rodzaj lęku połączonego z niepokojem ruchowym. Jak wynika z coraz większej ilości badań, lęk ten nie jest tylko emocjonalną reakcją na życie z ciągłą niepewnością czy napad wystąpi. Wydaje się, że zaburzenia lękowe związane są z inną budową mózgu, m.in. zmniejszeniem masy kory przedczołowej . Takie zmiany zaobserwowano zarówno u dzieci z padaczką, jak i bez tej choroby tzw. „zdrowych”, które cierpiały na zaburzenia lękowe.

Dla małych pacjentów z epilepsją oznacza to, że równolegle do leczenia przeciwpadaczkowego powinna być prowadzona u nich psychoterapia nerwicy lękowej. Może ona pomóc dzieciom wypracować inne schematy reakcji emocjonalnych , a być może i odbudować w plastycznym przecież mózgu brakującą masę kory przedczołowej. Wiele padaczek dziecięcych mija z wiekiem, a nieleczona nerwica lękowa z dzieciństwa zwiększa ryzyko rozwoju depresji w wieku dorosłym.

Na podst.
Medscape Medical News from the 30th International Epilepsy Congress (IEC) „Anxiety in Epilepsy Linked to Volumetric Brain Changes”

Padaczkowe napady atoniczne

Padaczkowe napady atoniczne

Padaczkowe napady atoniczneNapady atoniczne, zaliczane do napadów uogólnionych, polegają na nagłej, bardzo krótkiej utracie napięcia mięśniowego – chory nagle wiotczeje, upuszcza przedmioty trzymane w rękach i upada „jak podcięty”.

Zanik napięcia mięśniowego trwa kilka sekund – nierzadko chory natychmiast podnosi się sam w pełni przytomny. Częstym powikłaniem napadu atonicznego są urazy głowy, obtarcia i skaleczenia. Napady atoniczne występują w każdym przedziale wiekowym, jednak najczęściej dotyczą dzieci (1-3% dzieci z padaczką).

Zobacz jak wygląda napad atoniczny >> http://www.youtube.com/watch?v=9obFVWW47NE

Napady atoniczne występują często z innymi typami napadów: miokloniami (regularne skurcze grup mięśniowych) czy napadami tonicznymi (wyprężenie całego ciała). Przy częstych napadach atonicznych zaleca się noszenie chorym kasków ochronnych na głowę.

Przeczytaj też o charakterystycznych cechach napadów mioklonicznych

Na podst.
Seizures In Children – M. Friedman et al. Pediatr Clin N Am 53 (2006) 257– 277

Padaczka u dzieci

Napady padaczkowe u dzieci mają związek z rytmami dnia i nocy

Padaczka u dzieciW listopadzie 2012 roku, podczas dorocznego kongresu amerykańskiego Towarzystwa Neurologii Dziecięcej, lekarze z dziecięcego szpitala w Bostonie przedstawili analizę dotyczącą 281 dzieci z padaczką częściową. W sumie, podczas 3godzinnych nagrań video-EEG ( zarówno w okresie czuwania jak i snu) zarejestrowano 1264 napady. Analizując historie choroby poszczególnych dzieci, lekarze doszli do wniosku, że napady z ogniskiem w płacie czołowym zdarzają się częściej podczas snu ( P < .001) w godzinach pomiędzy północą a 3 rano, podczas gdy napady skroniowe i potyliczne podczas dnia ( odpowiednio P < .0001 and P< .001).

Rozpoznanie kiedy najczęściej występują napady danego rodzaju ma duże znaczenie terapeutyczne. Można zmienić czas dawkowania leków – lekarze z bostońskiego szpitala uzyskali 50% poprawę u dzieci z nocnymi napadami, przenosząc godzinę przyjęcia leku na wieczór.

W procesie kwalifikacji rodzaju napadów u dzieci mogą być bardzo pomocne nagrania dokonane przez rodziców aparatami telefonicznymi. Ważne jest także notowanie czasu wystąpienia napadu. W e-dzienniczkach portalu TacyJakJa.pl rodzice dzieci chorych na padaczkę mają możliwość zaznaczania nie tylko rodzaju napadu (z zachowaniem świadomości czy nie, częściowy czy uogólniony), ale dokładnej godziny, pory (czuwania lub snu), czasu trwania napadu.

„U mojej córeczki 4 lata, padaczkę zdiagnozowano przed 3 miesiącami i wciąż mam jeszcze problem z klasyfikacją rodzaju napadów. Państwa Dzienniczek bardzo pomaga (..)Ostatni napad udało się nam zarejestrować telefonem. Mam nadzieje że to dużo wniesie do obrazu choroby dla lekarza prowadzącego. (…) chciałabym jak najprędzej komunikować sie sprawnie z lekarzem w tej dziedzinie” – pisze Bambutmama na forum TacyJakJa.pl

Na podst.
Finding the Patterns in Pediatric Seizures. Medscape. Nov 06, 2012.

Leki przeciwpadaczkowe mogą obniżać poziom wapnia i magnezu u dzieci

184_sZaburzenia poziomu wapnia i magnezu występują u około 60% dzieci leczonych przewlekle lekami przeciwpadaczkowymi, u których wystąpiło pogorszenie reakcji na leczenie. Jak się okazuje dotyczy to nie tylko „starych” leków (np. fenytoina, kwas barbituranowy, karbamazepina), ale także leków nowszych (lamotrygina, kwas walproinowy, topiramat, beznodwuazepiny).

Obniżony poziom wapnia i magnezu nie tylko zaburza mineralizację kości i procesy wzrastania dziecka, ale – poprzez obniżenie progu drgawkowego – utrudnia wtórnie osiągnięcie celu leczenia w postaci zmniejszenia/ustąpienia napadów.

W badaniu opublikowanym przez Klinikę Endokrynologii I Neurologii Dziecięcej Lubelskiego Uniwersytetu Medycznego poddano obserwacji 80 dzieci (w wieku 2–17,7 lat) przewlekle przyjmujących różne leki przeciwpadaczkowe. Dzieci znalazły się w szpitalu z powodu pogorszenia efektów dotychczasowego leczenia. Okazuje się, że bez względu na to czy stosowana była monoterapia (leczenie jednym lekiem) czy politerapia (leczenie kilkoma lekami) u dzieci, u których odnotowano zwiększenie ilości napadów występowały także zaburzenia poziomu wapnia i magnezu.

Oznaczanie poziomu wapnia i magnezu powinno być okresowo wykonywane u dzieci leczonych lekami przeciwpadaczkowymi . W sytuacji nagłego pogorszenia (zwiększenia ilości napadów) często przyczyną może być obniżony leczeniem poziom wapnia i magnezu. Wyrównanie niedoborów wapnia i magnezu – poprzez unormowanie progu drgawkowego – może umożliwić powrót do optymalnego leczenia przeciwdrgawkowego.

Na podst.
Hipokalcemia i hipomagnezemia u dzieci przewlekle leczonych lekami przeciwdrgawkowymi -Witold Kołłątaj, Maria Klatka, Leszek Szewczyk. Endokrynologia Pediatryczna Tom. 9/2010 Nr 2(31)