Drgawki gorączkowe u dzieci a padaczka

Drgawki gorączkowe występują u dzieci w wieku od 6 do 60 miesięcy i są bezpośrednio związane z podwyższoną temperaturą ciała, powyżej 38°C. O drgawkach gorączkowych mówimy tylko wtedy, gdy wykluczone jest zakażenie ośrodkowego układu nerwowego i inne przyczyny napadu drgawkowego (np. uraz głowy,  zatrucie). Drgawek gorączkowych nie powinno się rozpoznawać u dzieci, u których uprzednio występowały napady bezgorączkowe.

Drgawki gorączkowe występują stosunkowo często, u około 3-4% dzieci, częściej u chłopców niż u dziewczynek i nie są napadami padaczkowymi. Rozróżnia się drgawki gorączkowe proste i drgawki gorączkowe złożone.

Drgawki gorączkowe proste:

  • występują zazwyczaj w ciągu pierwszego dnia wysokiej gorączki,
  • trwają krócej niż 15 min
  • nie powtarzają się w ciągu 24 godzin.

Dziecko traci przytomność, pręży się i sztywnieje, na moment przestaje oddychać, pojawiają się uogólnione drgawki całego ciała, czasem może pojawić się ślinotok lub „wywrócenie” gałek ocznych.

Drgawki gorączkowe złożone

  • mają charakter ogniskowy – wyładowania elektryczne występują w jednym, chorym ognisku w mózgu, które uaktywnia się pod wpływem wyższej temperatury – drga np. tylko jedna kończyna (ręka lub noga) lub jedna połowa ciała.
  • mogą trwać dłużej niż 15 minut
  • nawracać wielokrotnie w czasie jednej choroby.

Drgawki złożone stanowią 25% wszystkich przypadków drgawek gorączkowych.

Jeżeli drgawki gorączkowe  występują u dziecka po raz pierwszy, trwają dużej niż 5 minut należy wezwać pogotowie a samemu starać się zachować spokój

  • Jeśli dziecko miało coś w buzi w chwili wystąpienia napadu – wygarnij palcem wszystko z ust dziecka.
  • Dziecko ułożyć na łóżku, w miarę możliwości na boku i tak aby głowa była poniżej tułowia i ślina mogła swobodnie wypływać z ust.
  • Nie podawać dziecku leków, ani niczego do picia w czasie napadu.
  • Nie ograniczać na siłę trzepotania rączek i nóżek.
  • Nie wkładać nic do ust mimo szczękościsku.

Hospitalizacja dziecka u którego nastąpiły drgawki gorączkowe proste przeważnie nie jest konieczna, jeśli nie są związane z zapaleniem opon mózgowych, albo stan zdrowia dziecka po napadzie nie poprawia się. Lekarz zaleci nam chłodzenie dziecka, kąpiel, podawanie leków przeciwgorączkowych, czasem przeciwdrgawkowych.

W przypadku drgawek złożonych dziecko wymaga hospitalizacji. W szpitalu pobierana jest krew na oznaczenie poziomu elektrolitów Na, K, Ca, Mg), glukozy, mocznika, amoniaku, a także innych markerów biochemicznych. Zwykle wykonywane jest nakłucie lędźwiowe i pobierany do badania płyn mózgowo-rdzeniowy. W ciągu pierwszych 24-48 godzin wykonywany jest także zapis EEG po napadzie drgawkowym – ma on na celu różnicowanie z drgawkami gorączkowymi prostymi; w napadzie drgawek gorączkowych złożonych będzie on wykazywał asymetrię oraz zmiany zlokalizowane. Warto podkreślić, że badanie EEG nie ma natomiast wartości prognostycznej (czy padaczka kiedyś wystąpi czy nie).  Drgawki gorączkowe złożone mogą być – ale nie muszą – prognostą wystąpienia w przyszłości napadów padaczkowych.

Drgawki gorączkowe mogą nawrócić, zdarza się to u około 30-40% dzieci. W przypadku młodszych dzieci, u których pierwszy napad gorączkowy nastąpił przed upływem pierwszego roku życia, ryzyko nawrotu jest jeszcze większe i wynosi do 50%. Żeby zmniejszyć ryzyko nawrotu drgawek w trakcie trwania infekcji połączonych z wysoką temperaturą należy wcześnie stosować leki przeciwgorączkowe (np. czopek z paracetamolu), fizycznie obniżać ciepłotę ciała (np. przez powolne pojenie zimnymi napojami i chłodzenie okładami lub kąpielą).

Widok dziecka w trakcie napadu związanego z drgawkami gorączkowymi budzi przerażenie rodziców i strach co do konsekwencji związanych z napadem. Podobieństwo z napadami padaczkowymi rodzi pytanie o związek pomiędzy drgawkami gorączkowymi a padaczką, czy zaburzeniami umysłowymi. Z badań prowadzonych na całym świecie wynika, że:

  • drgawki gorączkowe w dzieciństwie nie mają żadnego przełożenia na rozwój intelektualny i fizyczny dziecka.
  • drgawki gorączkowe proste nie zwiększają predyspozycji dziecka do zachorowania na padaczkę, o ile nie towarzyszą im dodatkowe czynniki – takie jak występowanie padaczki w rodzinie, czy duża ilość nawracających drgawek w pierwszym roku życia.
  • w przypadku drgawek gorączkowych złożonych ryzyko rozwoju padaczki wynosi od 4-15%. I odwrotnie 6-15% chorych na padaczkę miało w dzieciństwie drgawki gorączkowe.

Niektóre szczepienia (MMR, DTPw, rzadziej DTPa) mogą nieznacznie zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek gorączkowych, przede wszystkim u dzieci obciążonych genetycznie oraz z nieprawidłowościami strukturalnymi mózgu. Z drugiej strony szczepienia zapobiegają chorobom przebiegającym z gorączką, a tym samym zwiększającym ryzyko wystąpienia drgawek.
W przypadku wystąpienia drgawek prostych powinno się kontynuować szczepienie dziecka zgodnie z kalendarzem szczepień, w przypadku drgawek złożonych odłożyć szczepienia na co najmniej 3 miesiące.

 

Na podst.
Postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne u dzieci z drgawkami gorączkowymi Zalecenia Polskiego Towarzystwa Neurologów Dziecięcych 2008
National Institute pf Neurological Disorders and Stroke „Febrile Seizures Fact Sheet,” NIH Publication No. 06-3930 Nov 2010
Postępowanie w przypadku drgawek gorączkowych, Adriana Ziółkowska

Marihuana w leczeniu padaczki u dzieci już w Polsce

W Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie już dziewięcioro dzieci objęto programem leczenia padaczki opornej na leki medyczną marihuaną. Jak informują lekarze, pierwsze wyniki są obiecujące – liczba napadów spadła nawet o 90 proc.

Pierwszym pacjentem doktora Marka Bachańskiego, neurologa z Kliniki Neurologii i Epileptologii Instytutu „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” był 5-letni Maks, który miewał nawet do 200-300 napadów padaczki dziennie.

Pod koniec września ubiegłego roku chłopca zaczęto leczyć medyczną marihuaną, a liczba napadów spadła o ok. 90 proc.

Podobne efekty leczeniu uzyskano i u pozostałych małych pacjentów. Jednocześnie objawy niepożądane leczenia ograniczają się do senności, zmęczenia i problemów z apetytem

Marihuana jest w Polsce nielegalna a jej posiadanie i stosowanie karane, lekarze musieli zatem wystąpić o zgodą do ministerstwa zdrowia na import docelowy i sprowadzenie leku z zagranicy dla konkretnego pacjenta. Ostatecznie lek zakupiono w aptece w Holandii. Procedurę tę krytykują liczni eksperci, jako zbyt skomplikowaną i uciążliwą dla chorych. Coraz częściej mówi się o konieczności zalegalizowania medycznej marihuany dla wszystkich pacjentów, którzy tego potrzebują.

Na dyskusję o marihuanie  w leczeniu padaczki zaprasza forum Marihuana w padaczce

Źródło PAP

 

 

Zaburzenia lękowe u dzieci z padaczką

212_sU dzieci chorych na padaczkę często występują różnego rodzaju zaburzenia lękowe. Najczęściej są to fobie (często dwa typy np. fobia społeczna i fobia przed pozostaniem samemu), ale także napady paniki czy rodzaj lęku połączonego z niepokojem ruchowym. Jak wynika z coraz większej ilości badań, lęk ten nie jest tylko emocjonalną reakcją na życie z ciągłą niepewnością czy napad wystąpi. Wydaje się, że zaburzenia lękowe związane są z inną budową mózgu, m.in. zmniejszeniem masy kory przedczołowej . Takie zmiany zaobserwowano zarówno u dzieci z padaczką, jak i bez tej choroby tzw. „zdrowych”, które cierpiały na zaburzenia lękowe.

Dla małych pacjentów z epilepsją oznacza to, że równolegle do leczenia przeciwpadaczkowego powinna być prowadzona u nich psychoterapia nerwicy lękowej. Może ona pomóc dzieciom wypracować inne schematy reakcji emocjonalnych , a być może i odbudować w plastycznym przecież mózgu brakującą masę kory przedczołowej. Wiele padaczek dziecięcych mija z wiekiem, a nieleczona nerwica lękowa z dzieciństwa zwiększa ryzyko rozwoju depresji w wieku dorosłym.

Na podst.
Medscape Medical News from the 30th International Epilepsy Congress (IEC) „Anxiety in Epilepsy Linked to Volumetric Brain Changes”

Padaczka o podłożu autoimmunologicznym?

Padaczka o podłożu autoimmunologicznym?Większość przypadków padaczki ma nadal nieznane przyczyny. Z pewnością u podstaw choroby leżą pewne zaburzenia molekularne, które być może kiedyś poznamy. W ostatnich badaniach udowodniono na przykład, że niektóre napady padaczkowe mogą pojawiać się na skutek zaburzeń autoimmunologicznych.

Lekarze z Mayo Clinic opublikowali w styczniu 2013 roku wyniki badań grupy 32 chorych z lekooporną padaczką. Wszystkich pacjentów charakteryzował początek choroby w późniejszym wieku, bez uchwytnej przyczyny (urazu, udaru czy guza mózgu). Napady występowały często codziennie, czasem z różnych ognisk w mózgu. U krewnych 53% pacjentów stwierdzono częste występowanie chorób autoimmunologicznych: cukrzycy, celiakii, niedoczynności tarczycy, reumatoidalnego zapalenia stawów.

U 63% pacjentów stwierdzono w badaniu rezonansem magnetycznym prawdopodobne zapalne zmiany, a u 57% wysoki poziom białka i leukocytów w płynie mózgowo-rdzeniowym. U 91% wykazano obecność przeciwciał przeciw komórkom neuronalnym. U dwóch chorych stwierdzono chorobę nowotworową będąca przyczyną zmian w układzie odpornościowym, u pozostałych zastosowano przez kilkanaście miesięcy leczenie takie jak w ostrej fazie choroby autoimmunologicznej – dożylne sterydy, cyklofosfamid czy plazmaferezę. U 81% pacjentów wystąpiła spektakularna poprawa, z czego u 67% oznaczało to całkowite ustąpienie napadów!

Na podst.
Arch Neurol. 2012 May;69(5):582-93.Autoimmune epilepsy: clinical characteristics and response to immunotherapy. Quek AM et al.

Padaczkowe napady atoniczne

Padaczkowe napady atoniczne

Padaczkowe napady atoniczneNapady atoniczne, zaliczane do napadów uogólnionych, polegają na nagłej, bardzo krótkiej utracie napięcia mięśniowego – chory nagle wiotczeje, upuszcza przedmioty trzymane w rękach i upada „jak podcięty”.

Zanik napięcia mięśniowego trwa kilka sekund – nierzadko chory natychmiast podnosi się sam w pełni przytomny. Częstym powikłaniem napadu atonicznego są urazy głowy, obtarcia i skaleczenia. Napady atoniczne występują w każdym przedziale wiekowym, jednak najczęściej dotyczą dzieci (1-3% dzieci z padaczką).

Zobacz jak wygląda napad atoniczny >> http://www.youtube.com/watch?v=9obFVWW47NE

Napady atoniczne występują często z innymi typami napadów: miokloniami (regularne skurcze grup mięśniowych) czy napadami tonicznymi (wyprężenie całego ciała). Przy częstych napadach atonicznych zaleca się noszenie chorym kasków ochronnych na głowę.

Przeczytaj też o charakterystycznych cechach napadów mioklonicznych

Na podst.
Seizures In Children – M. Friedman et al. Pediatr Clin N Am 53 (2006) 257– 277

Padaczka u dzieci

Napady padaczkowe u dzieci mają związek z rytmami dnia i nocy

Padaczka u dzieciW listopadzie 2012 roku, podczas dorocznego kongresu amerykańskiego Towarzystwa Neurologii Dziecięcej, lekarze z dziecięcego szpitala w Bostonie przedstawili analizę dotyczącą 281 dzieci z padaczką częściową. W sumie, podczas 3godzinnych nagrań video-EEG ( zarówno w okresie czuwania jak i snu) zarejestrowano 1264 napady. Analizując historie choroby poszczególnych dzieci, lekarze doszli do wniosku, że napady z ogniskiem w płacie czołowym zdarzają się częściej podczas snu ( P < .001) w godzinach pomiędzy północą a 3 rano, podczas gdy napady skroniowe i potyliczne podczas dnia ( odpowiednio P < .0001 and P< .001).

Rozpoznanie kiedy najczęściej występują napady danego rodzaju ma duże znaczenie terapeutyczne. Można zmienić czas dawkowania leków – lekarze z bostońskiego szpitala uzyskali 50% poprawę u dzieci z nocnymi napadami, przenosząc godzinę przyjęcia leku na wieczór.

W procesie kwalifikacji rodzaju napadów u dzieci mogą być bardzo pomocne nagrania dokonane przez rodziców aparatami telefonicznymi. Ważne jest także notowanie czasu wystąpienia napadu. W e-dzienniczkach portalu TacyJakJa.pl rodzice dzieci chorych na padaczkę mają możliwość zaznaczania nie tylko rodzaju napadu (z zachowaniem świadomości czy nie, częściowy czy uogólniony), ale dokładnej godziny, pory (czuwania lub snu), czasu trwania napadu.

„U mojej córeczki 4 lata, padaczkę zdiagnozowano przed 3 miesiącami i wciąż mam jeszcze problem z klasyfikacją rodzaju napadów. Państwa Dzienniczek bardzo pomaga (..)Ostatni napad udało się nam zarejestrować telefonem. Mam nadzieje że to dużo wniesie do obrazu choroby dla lekarza prowadzącego. (…) chciałabym jak najprędzej komunikować sie sprawnie z lekarzem w tej dziedzinie” – pisze Bambutmama na forum TacyJakJa.pl

Na podst.
Finding the Patterns in Pediatric Seizures. Medscape. Nov 06, 2012.